கடையோட மாப்பிள்ளை - பகுதி 2

முதல் பகுதி இங்கே இருக்கு.

காட்சி -2 : ஜோசியர் வருகை. (ஜோசியர் பேரு மோகன். இனிஷியல் கி. நாம ஜோசியர்னே கூப்பிடுவோம்.)

(மாது வீட்டில் அழைப்பு மணி அடிக்கிறது)

அப்பா: மாது, யாருன்னு பாரு வெளியே.

ஜோ: இது ஆறாம் நம்பர் வீடுதானே? நாந்தான் ஜோசியர் மோகன்.

மாது: ஜோசியர்ன்றீங்க.. ஆறாம் நம்பர் வீடுன்னு நீங்களாவே கண்டுபிடிச்சிக்க மாட்டீங்களா? இன்னொருத்தர் சொன்னாதான் தெரியுமா?

ஜோ: இது நல்லாயிருக்கே கதை!!! உங்களுக்கு வயித்து வலின்னு டாக்டரேவா கண்டுபிடிச்சி வைத்தியம் பாக்கறாரு? நீங்க சொன்னாதானே அவருக்கு தெரியும்? அதே மாதிரிதான் இதுவும்.

மாது: மாட்டு டாக்டர்கிட்டே எந்த மாடு போய் எனக்கு வயித்து வலின்னு சொல்லும்? அவர் தானாதானே கண்டுபிடிக்கறாரு.

ஜோ: சபாஷ். சரியான போட்டி! நான் மாட்டு ஜோசியர் இல்லையே? மனுசங்களுக்கு மட்டும் தானே பாக்கறேன். அதனால் என்கிட்டே வாயத் தொறந்து எல்லாத்தையும் சொல்லித்தான் ஆகணும். நேத்து ராத்திரி என்ன சாப்பிட்டீங்க... ச்சீ. டாக்டர்னவுடனே இந்த கேள்வி தானா வந்துடுச்சு. அம்மா இருக்காங்களா?

மாது: சரி சரி. ஏதோ சொல்லி சமாளிச்சிட்டீங்க. உள்ளே வாங்க... அப்பா யார் வந்திருக்காங்கன்னு பாரு. மனுசங்களுக்கு ஜாதகம் பாக்கற ஜோசியர் வந்திருக்கார்.

அப்பா: என்னடா தத்துபித்துன்னு உளர்றே? ஜோசியர்னாலே மனுசங்களுக்கு மட்டும்தான். மிருகங்கல்லாம் கல்யாணம் பண்ணிக்கறதுக்கு இன்னும் ஜாதகப் பொருத்தம் பாக்க ஆரம்பிக்கலை. வாங்க வாங்க ஜோசியரே. எப்படியிருக்கீங்க. தொழில்லாம் எப்படி போகுது?

ஜோ: நான் நல்லாயிருக்கேன். தொழில் வழக்கம்போல இந்த மாதிரி கல்யாணமாகாத பசங்க தயவுலே ஓடிட்டிருக்கு. அம்மா இல்லையா?

மாது: தேர்தல் வேறே வருதே. நிறைய பேர் ஜோசியம் கேக்க வருவாங்களே?

ஜோ: அதுக்கெல்லாம் பெரிய பெரிய ஜோசியர் இருக்காங்க. எனக்கு வழக்கமா வர்ற பத்து பேர்தான்.

மாது: நீங்க எப்போ அந்த மாதிரி பெரிய ஜோசியரா வருவீங்கன்னு யார்கிட்டேயாவது ஜோசியம் பாக்க வேண்டியதுதானே?

ஜோ: என்னை விடுப்பா. இப்போ நான் வந்தது உன் கல்யாண விஷயத்தைப் பத்தி பேசத்தான். அம்மா இல்லையா?

மாது: என்ன, வந்ததிலேந்து அம்மா இல்லையா, அம்மா இல்லையான்னு கேக்கறீங்க.. ஐயாகிட்டே பேசமாட்டீங்களா?

ஜோ: எல்லா இடத்திலேயும் அம்மாதானே முக்கியமான முடிவுகளை எடுக்கறது? அம்மான்னா சும்மாவா?

மாது: அது சரி. இப்போ ஐயாவும் அம்மாகிட்டேதானே இருக்கார். அதனால், அம்மாகிட்டே பேசினா போதும்றீங்க.

ஜோ: ஆமா. ஆனா அது இன்னும் கொஞ்ச நாளைக்குதான். அப்புறம் என்ன ஆகுமோ யாருக்கு தெரியும்?

(அம்மா, ஸ்வீட்டோட எண்ட்ரி)

அம்மா: ஜோசியரே. என்ன வார்த்தை சொல்லிட்டீங்க... அப்படின்னா, சீக்கிரத்துலே எனக்கு டைவோர்ஸ் வாங்கிக் கொடுத்திடுவீங்களா?. இந்தாங்க, ஸ்வீட் எடுத்துக்குங்க.

மாது: பாத்தீங்களா. கொஞ்ச நாள் கழிச்சி டைவோர்ஸ் வாங்கித் தர்றேன்னு சொன்னதுக்கே, ஸ்வீட் கொடுக்கறாங்க. இன்னிக்கே வாங்கித் தர்றேன்னு சொல்லுங்க, பஞ்சாமிர்த அபிஷேகமே பண்னுவாங்க.

ஜோ: அப்படியெல்லாம் சொல்லக்கூடாது மாது. அப்புறம் எனக்குத்தான் ஈ மொய்க்கும். உடம்பெல்லாம் வழவழ கொழகொழன்னு ஆயிடும்.

அப்பா: ஒரு பேச்சுக்கு சொன்னா, உடனே நம்பிடுவீங்களா? சரி. வந்த விஷயத்தை பேசவே மாட்டீங்களா?

அம்மா: ஆமா. ஜோசியரே. சொல்லுங்க. ஒரு ஜாதகம் கொண்டு வர்றேன்னு சொன்னீங்களே.

ஜோ: கொண்டு வந்திருக்கேன். அருமையான குடும்பம். ரெண்டு பேரோட ஜாதகமும் பொருந்தியிருக்கு. அவங்களோடையும் பேசிட்டேன். நாளைக்கே பொண்ணு பாக்க வரச்சொல்லிட்டாங்க.

மாது: ஏன், இன்னிக்கு அவங்க ரொம்ப பிஸியாமா?

அப்பா: அவசரப்படாதேடா. ஜோசியரே, பொண்ணோட அப்பா ஏதோ கடை வெச்சிருக்காருன்னீங்களே. என்ன கடை அது?

ஜோ: சாப்பாட்டுக் கடை ஒண்ணு வெச்சிருக்காரு. தமிழ்லே ஹோட்டல்னு சொல்லலாம். தன் பொண்ணை கட்டிக்கிறவன், அந்த கடையையும் சேத்து பாத்துக்கணும்னு விருப்பப்படுறாரு.

மாது: அப்பாடா.. இனிமே அம்மாவோட சமையல்லேந்து விடுதலை கிடைச்சிடும். தினமும் ஹோட்டல் சாப்பாடுதான். அப்பா, நீயும் சாப்பிட அங்கேயே வந்துடு. உனக்கு 50% டிஸ்கவுண்ட் தந்துடறேன். ஆனா, அதிலே இன்னொரு பிரச்சினையும் இருக்கு. ஹோட்டல் வெச்சிருக்கிறவங்க எல்லாம் பக்கத்து ஹோட்டல்லேதான் சாப்பிடுவாங்க. நானும் அந்த மாதிரிதான் ஏதாவது பண்ணனும்.

ஜோ: அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்லே. பொண்ணோட அப்பா, தினமும் தன் ஹோட்டலிலேயேதான் சாப்பிடறாராம்.

மாது: தன் வீட்டு சாப்பாட்டை விட ஹோட்டல் சாப்பாடே மேல்னு நினைச்சிட்டாரோ என்னவோ? நமக்கென்ன தெரியும்?

அம்மா: சரி சரி. அதெல்லாம் நமக்கெதுக்கு. நாம நாளைக்கு பொண்ணு பாக்கப் போறோம். அவ்வளவுதான்.

மாது: ஆமாமா. எனக்கு நிறைய வேலை இருக்கு. பொண்ணுகிட்டே கேக்கறதுக்கு கேள்விகளை தயார் பண்ணனும். நான் என் ரூமுக்குப் போறேன்.

ஜோ: ஏதாவது கேள்வி கேக்கறேன்னு தத்தக்கா பித்தக்கான்னு உளறி காரியத்தை கெடுத்துடாதே. இதுக்கப்புறம் என்னாலே உனக்கு பொண்ணே தேடமுடியாது.

மாது: ஜோசியரே, இப்பதான் ஞாபகம் வருது. இன்னொரு சின்ன வேலை பண்ணனுமே எனக்கு.

ஜோ: நீ எதுக்கும் கவலைப்படாதே மாது. நான் எல்லாத்தையும் பாத்துக்கறேன்.

மாது: இந்த 'எல்லாத்தையும் நான் பாத்துக்கறேன்', 'எல்லாத்தையும் நான் பாத்துக்கறேன்'னு சொல்றதெல்லாம் நான் தாலி கட்டுற வரைக்கும்தான். அதுக்கப்புறம் நானே எல்லாத்தையும் பாத்துக்குவேன். நான் கேக்க நினைச்சது வேறே.

ஜோ: என்ன அது, சொல்லுப்பா.

மாது: இப்படி சும்மா இருந்து பயங்கர போரடிக்குது. நானும் அரசியல்லே இறங்கலாம்னு முடிவு பண்ணிட்டேன். என்னோட ஜாதகத்தை ராஜயோக ஜாதகமா மாத்திக் கொடுப்பீங்களா? நான் எம்.பி ஆனவுடனே உங்களுக்கு ஏதாவது காண்ட்ராக்ட் எடுத்து தர்றேன்.

ஜோ: என்னை விட்ருப்பா. நான் வரலே இந்த விளையாட்டுக்கு. ஆமா, ஜெயிச்சப்புறம் உன் ஜாதகம் தப்புன்னு கண்டுபிடிச்சுட்டா என்ன பண்ணுவே?

மாது: அதுக்கெல்லாம் பயப்பட்டா முடியுமா? வீட்லே எல்லா கலர்லேயும் துண்டு வெச்சிருப்பேன். ஒருத்தர்கிட்டே அடிவாங்கறா மாதிரி இருந்ததுன்னா, டக்குன்னு துண்டு கலரை மாத்திக்கிட்டு இன்னொருத்தர் கிட்டே போயிக்கிட்டே இருப்பேன். அவ்ளோதான்.

ஜோ: சரி சரி. நீ ஏதோ முடிவோடதான் இருக்கே. முதல்லே இந்த கல்யாணத்தை பண்ணிண்டுடு. அப்புறம் என்ன வேணா பண்ணிக்கோ. நாளைக்கு 4 மணிக்கு அவங்க வீட்டுக்கு வந்துடுங்கோ. நானும் அங்கே வந்துடறேன். இப்போ கிளம்பறேன்.

(காட்சி 2 முடிவு)