கேள்வி - பதில் : Part 4

கே: வேகக் கட்டுப்பாட்டை விட குறைவாக போய் 'மாமா'விடம் மாட்டிக் கொண்டதுண்டா?

ப: சென்ற வருடம் ' நயாகரா' போய் திரும்பி வந்துகொண்டிருந்தோம். மொத்தம் 7 பேர் இருந்த வண்டியை நான் ஓட்டிக்கொண்டிருந்தேன். நள்ளிரவு 11.45 மணி.

திடீரென்று பின்னாடி 'மாமா' வந்து விளக்கு போட்டுவிட்டார். சரியென்று ஓரம்கட்டினால், அவர் பக்கத்தில் வந்து ' நான் உங்களை எதுக்காக நிறுத்தினேன் தெரியுமா?' என்றார். நான் தெரியாது என்றதும், நீங்கள் மிகவும் வேகமாக செல்கிறீர்கள். நான் உங்களை 83 மைல் வேகத்தில் நிறுத்தியிருக்கிறேன் என்றார்.

சரியென்று கூறிவிட்டு, அவர் கொடுத்த டிக்கெட்டை வாங்கிக்கொண்டு, நண்பரிடம் 'வேகக் கட்டுப்பாட்டைவிட கம்மியாகத்தானே போனேன். எதற்கு இவர் இப்படி கூறுகிறார்?' என்றேன். 'என்னது?' என்ற நண்பர் கேட்க 'பின்னே என்ன? 87 வரைக்கும் போகலாமே - 83 தானே போயிருக்கிறேன்' என்றேன்.

நண்பரோ 'அடப்பாவி.. I- 87ங்கறது நெடுஞ்சாலை எண். வேகக் கட்டுப்பாடு அல்ல. இங்கே அதிகபட்ச வேகம் 65தான். நீ இப்படியே I- 95லே போயிருந்தேன்னா, தூக்கி உள்ளே வெச்சிருப்பான்' என்றார்.

'சரி, அதுதான் பணத்தை கட்டுன்னு விட்டுட்டான்லே. நீ வேறே எதுக்கு பயமுறுத்துறே?' என்றபடியே வீடு வந்து சேர்ந்தோம்.

-----

கே: தங்கமணியை, தங்கமணி ஆனப்பிறகு சைட் அடித்ததுண்டா?

ஒரு தடவை சென்னை காமராஜர் அரங்கத்தில் எங்கள் பழைய அலுவலகம் சார்பாக ஒரு விழா நடந்தது. நான் மேடையில் (சில அமைச்சர்கள் முன்னிலையில்) பேசவிருந்ததால், வீட்டிலிருந்து தங்கமணியும் வந்திருந்தார்.

நான் 'வரவேற்புரை' வழங்கிவிட்டு, எங்கள் அலுவலக நண்பர்கள் அமர்ந்திருந்த பகுதியில் சென்று அமர்ந்தேன். ஒரு இரண்டு/மூன்று வரிசைகள் தள்ளி 'தங்கமணியும்' அமர்ந்திருந்தார்.


என் பக்கத்தில் அமர்ந்திருந்த நண்பரொருவர், அடிக்கடி திரும்பி ' நிறம்' பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். என்னிடம், 'அண்ணே. மேடையிலே சூப்பரா பேசினீங்கண்ணே. கலக்கிட்டீங்க. டக்குன்னு திரும்பிடாதீங்க. அங்கேயிருந்து ஒரு பொண்ணு உங்களையே பாத்துக்கிட்டிருக்கு' என்றார்.


'தங்கமணி'யைத்தான் சொல்கிறார் என்று தெரிந்தாலும், சும்மா இருந்துவிட்டு, நிகழ்ச்சி முடிந்ததும், 'தம்பி வா, அந்த பொண்ணுகிட்டே பேசலாம்' என்று அவரை தங்கமணியிடம் அழைத்துப் போனேன்.


'பயங்கர தைரியம்ணே உங்களுக்கு' என்றவரிடம் தங்கமணியை அறிமுகப்படுத்தினேன் - 'தம்பி, இது உங்க அண்ணி!!!'


அதன்பிறகு அவரும் நானும் வெவ்வேறு வேலை/ஊர்/ நாடு மாறிவிட்டாலும், இன்றுவரை 'யாஹூ'வில் பேசினால், அவர் அடிக்கும் முதல் வாக்கியம் 'அண்ணே, என்னை மன்னிச்சிடுங்கண்ணே!!!' தான்.

----------

கே: ஆத்திரத்தோட 'அதையும்' சேர்த்து அடக்கி வெச்ச சம்பவம் ஏதாவது?...

ப: சென்னையில் ஒரு ஹோட்டலில் நண்பனுக்கு ரிசப்ஷன். நான் சிறிது நேரம் கழித்துத்தான் போனேன். போன சமயம், நண்பனைச் சுற்றி கூட்டம் இருந்ததால், ஓய்வறைக்குப் போய் வரலாமென்று போனேன். 'உள்ளே' போய்விட்டு வெளியே வர ஒரு பத்து நிமிடம் ஆகிவிட்டது.
கதவைத் திறந்து வெளியே வந்தால், நண்பன் அங்கே நிற்கிறான்.

நண்பன்: 'என்னடா, இவ்ளோ லேட்டா வர்றே'?

நான்: 'இப்போத்தாண்டா வந்துச்சு...'.

நண்பன்: "அடச்சீ, நான் அதைக் கேக்கலேடா, ஃபங்ஷனுக்கு ஏன் லேட்"?

நான்: "இல்லையே. நான் அப்பவே வந்துட்டேனே!!!"

நண்பன்: " நான் உன்னை பாக்கவேயில்லையே?"

நான்: " நாந்தான் இவ்ளோ நேரமா உள்ளே இருந்தேனே..."

நண்பன்: "ஏண்டா, நீ ரிசப்ஷனுக்கு வந்தியா, இல்லே 'இதுக்கு' வந்தியா. இப்போவாவது எல்லாரும் பாக்கறாமாதிரி வெளியே உக்காரு. நான் இப்போ வந்துடறேன்..."

நான்: "ஹிஹி".


அதுக்கப்புறம் நான் ஏன் 'அந்த'ப்பக்கம் போறேன். போய் மறுபடி அவன்கிட்டே திட்டு வாங்கவா???